زه لكه شمع ستا په عشق كي سوځېږم جانانه
تا چې په غشــو د بڼــو زه ووېشــتم جـــانانه

ډېر تاثېر پروت دي ستا د دو سترګو كتو كې ګرانه
اوس لېوني يم چې پر ځان دي شيدا كړم جانانه

 وعده كړه زما سره په شانې د پښتون صنمه
وعده مي خوښه د پښتو چې پښتون يم جانانه

تل په خندا يي او خوشحاله ګرځي اي جانانه
ټـولو غمـو تـه دې يـوازي پرېښــودم جــانانه

تا چې د نازه سترګي واړولي زما پر لورې
په دغه كړنه دي بې حدخـوشحـاله كړم جـانـانه

             مينه مي ژوند دي (زړه سواند )مينه كړم وطنه سره 
           دا خــپل وطن افغانســــتان به جـوړوم جــانـانه